Od rutyny do marzeń – technik komputerowy z wielkimi ambicjami
Kiedy zaczynałem pracę jako technik komputerowy w niewielkiej, 30-osobowej firmie, czułem, że złapałem Pana Boga za nogi. Praca stabilna, niedaleko domu, bezpieczna pensja, a przede wszystkim możliwość robienia tego, co kocham – zabawy komputerami. Rzeczywistość szybko jednak zredefiniowała moje pojęcie „zabawy”.
Typowy dzień technika komputerowego
Każdy dzień wyglądał podobnie. Zaczynałem od kawy, szybkiego przeglądu skrzynki mailowej w Outlooku lub Thunderbirdzie, a potem ruszałem do pracy. Była to praca niezwykle rutynowa – reinstalacja systemów Windows XP, 7, a potem Windows 10. Do tego oczywiście dochodziło instalowanie pakietów Office, Outlooków, konfiguracja programów pocztowych, czasem zabawa z serwerami Exchange, no i niekończące się backupy.
Często musiałem interweniować przy nagłych awariach, typu niespodziewane restarty, blue screeny czy złośliwe oprogramowanie, które pracownicy przypadkiem pobrali, próbując „ściągnąć jakiś darmowy program”. To wszystko przyprawiało mnie czasem o ból głowy, ale paradoksalnie dawało satysfakcję – bo każdy rozwiązany problem oznaczał mały triumf.
Codzienność w małej firmie
Praca w niewielkiej firmie miała swoje zalety. Znałem wszystkich, a wszyscy znali mnie. Atmosfera była niemal rodzinna, choć czasem przypominało to bycie wiecznie dostępnym lekarzem rodzinnym – tylko zamiast grypy i bólu gardła diagnozowałem „dziwny komunikat na ekranie” lub problem z drukowaniem.
Jednocześnie jednak czułem, że stoję w miejscu. Gdzieś w głębi serca tliło się przekonanie, że mogę więcej, że chcę więcej – chciałem czegoś poważniejszego, ambitniejszego. Chciałem, aby moja praca naprawdę coś znaczyła. Marzyłem o pracy Scrum Mastera w dużej korporacji, o możliwości zarządzania zespołami, realizowania ambitnych projektów IT, o byciu częścią czegoś większego.
Pierwsze zetknięcie z Agile
Momentem zwrotnym była rozmowa z przyjacielem, który pracował jako trener kariery. To on pierwszy raz wspomniał o czymś takim jak Agile. Pokazał mi, jak wygląda praca Scrum Mastera, jak wygląda zarządzanie zespołami w dużych projektach IT i jak bardzo jest to różne od tego, co robiłem do tej pory. W tamtej chwili poczułem, że to właśnie jest coś, czego szukam.
Z pomocą mojego przyjaciela, który pełnił rolę coacha kariery, zacząłem układać plan mojego przekwalifikowania do IT na poważnie. Dotąd moje kwalifikacje opierały się na praktycznych umiejętnościach technicznych. Teraz musiałem zainwestować w kompetencje miękkie, wiedzę na temat zarządzania zespołami, psychologię pracy oraz metodologie Agile.
Droga do zmiany kariery
Pierwszym krokiem było przeczytanie kilku książek poleconych przez mojego trenera kariery, takich jak „Scrum Guide” czy „Zwinne zarządzanie projektami”. Byłem zafascynowany tą wiedzą. Zaczęło się również intensywne przeszukiwanie internetu, podcasty, webinary, cokolwiek, co przybliżało mnie do świata Agile.
Niestety, moja codzienna praca wciąż wyglądała tak samo. Instalacje Windowsów, konfiguracje drukarek, backupy danych. To była frustracja, którą łagodziło tylko jedno – przekonanie, że już niedługo będzie inaczej. Mój trener kariery ciągle powtarzał, że cierpliwość i konsekwencja to klucz do sukcesu.
Pierwsze certyfikaty i szkolenia
Przełom nadszedł z chwilą, gdy postanowiłem zrobić pierwszy oficjalny certyfikat Scrum Mastera – PSM I. Dla mnie, człowieka, który dotąd tylko instalował oprogramowanie, była to ogromna zmiana perspektywy. Nagle z technika komputerowego, który walczył z awariami sprzętu, miałem stać się osobą zarządzającą zespołami, motywującą innych do działania, ułatwiającą współpracę.
Każdy weekend spędzałem na nauce, rozwiązywałem przykładowe zadania, uczestniczyłem w szkoleniach online. Wiedziałem, że muszę być gotowy, kiedy nadejdzie właściwa chwila na zmianę. Mój coach kariery bardzo mnie wspierał, motywował i pokazywał mi realne przykłady osób, które przeszły podobną drogę.
Moment gotowości
Minęły dwa lata od dnia, kiedy rozpocząłem swoje przekwalifikowanie do IT. Dwa lata pełne frustracji, zmęczenia rutyną i nieustannego przypominania sobie, dlaczego to robię. W końcu, po zdaniu egzaminu, poczułem, że jestem gotowy, by aplikować do dużej korporacji.
Ten etap mojego życia nauczył mnie jednego – przekwalifikowanie się to nie jest sprint, lecz maraton. Każdy, kto marzy o karierze Scrum Mastera czy jakiejkolwiek poważnej zmianie zawodowej, musi pamiętać, że potrzebna jest nie tylko determinacja, ale też cierpliwość, umiejętność adaptacji i chęć ciągłego rozwoju.
Wnioski z etapu technika komputerowego
Z perspektywy czasu dostrzegam, że moja praca technika komputerowego nie była tylko etapem przejściowym. Nauczyła mnie umiejętności rozwiązywania problemów, pracy pod presją czasu, ale przede wszystkim – komunikacji z ludźmi. To właśnie tam zdobyłem podstawowe umiejętności, które stały się fundamentem mojej późniejszej kariery jako Scrum Master.
Dziś, będąc już Scrum Masterem, z uśmiechem wspominam tamten okres i jestem wdzięczny swojemu trenerowi kariery oraz coachowi kariery za ich wsparcie. Bez nich być może nadal reinstalowałbym Windowsy, marząc o czymś więcej, ale nie robiąc niczego konkretnego, by to osiągnąć.
Każdy, kto dzisiaj znajduje się na podobnym etapie kariery, niech pamięta – marzenia się spełniają, ale tylko wtedy, kiedy my sami zaczniemy im pomagać.